Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14042 K.2015/3303

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.03.2015 günü temyiz eden davalı M.. B.. vekili Av. Ö. geldi. Karşı taraf davacı F.. T.. ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın eş yararına 7.500 TL yoksulluk nafakası, 350.000 TL maddi tazminat ve 250.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 09.09.2013 tarihli ilamı ile maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası çok bulunarak, hüküm bu yönlerden davalı erkek eş yararına bozulmuş, davacı kadın eşin karar düzeltme isteği de reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere bozmanın amacına uygun olmamıştır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50. 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK md 175) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.