Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14047 K.2014/24347

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı-davalı (kadın)'ın "tam" kusurlu olduğu belirtilerek davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının kabulüne, davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın da eşini ve çocuğunu iki yıldır arayıp sormadığı ve birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı (kadın) da dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı (kadın)'ın boşanma davasının reddi doğru görülmemiştir.