Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1415 K.2014/11516

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden, davacı-davalı (koca)'nın eşinin çalışmasına engel olduğu, eşine hakaret ve tehdit ettiği, güven sarsıcı davranışta bulunduğu, fiziksel şiddet uygulayıp evden kovduğu, davalı-davacı (kadın)'ın ise, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini başkalarının yanında küçük düşürdüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, eşine göre davacı-davalı (koca)'nın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; bu hatalı kusur gerekçe gösterilip davalı-davacı (kadın)'ın maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat isteklerinin reddedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.