Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14197 K.2014/24586

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı kadının 2011 yılı Haziran ayında eşini terk ettiği, davacı-davalı kocanın da 13.12.2011 günü noter aracılığıyla eşinin eve dönmesi için ihtar edilmesini istediği, istek doğrultusunda düzenlenen ihtarnamenin kadına 19.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Terk sebebine dayanan boşanma davasının reddedilebilmesi için terkte haklı olmak yetmez, usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen ihtar edilen eşin haklı bir sebeple aile birliğine dönmediğinin gerçekleşmesi gerekir Davalı-davacı (kadın) ihtara rağmen dönmemekte haklı olduğunu ispatlayamamıştır. Kocanın ihtar isteğinin samimi olmadığını gösteren bir delil de bulunmamaktadır. Nitekim, mahkemece tanık olarak dinlenen ortak çocuk R..

Y..'ın beyanı dikkate alındığı mahkemenin “kocanın samimi bulunmadığına” yönelik gerekçesinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, Türk Medeni Kanununun 164. maddesinde yer alan boşanma sebebinin gerçekleştiği gözetilerek kocanın boşanma davasının kabulü, kadının boşanma davasının ise reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.