Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1420 K.2014/18172

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı S.. Ö.. vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı C.. Ö.. ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar tanık deliline dayanmış, davacı-davalı koca sekiz, davalı-davacı kadın ise yedi tanık ismi bildirmiştir. İsmi bildirilen koca tanıklarından üçü 11.04.2013 tarihli celsede, kadın tanıklarından üçü ise 20.06.2013 tarihli celsede dinlenilmiş, koca diğer tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmiş, kadın dinlenilmeyen tanıkları ile kocanın dinlenilmesinden vazgeçtiği tanıklarından C. G. ve M. C. Ö. dinlenmelerini istemiş, mahkemece yeterli tanık dinlenildiği gerekçesiyle bahse konu tanıklar dinlenilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Hakkın suistimali niteliğinde olmadıkça tanık adedini hakim belirleyemez. (Yargıtay 2.Hukuk Dairesi 14.11.2012 tarih, 2012/7424 esas, 2012/5455 karar sayılı ilamı) Öte yandan, dinlenen tanık beyanlarından ispat edilmek istenen hususlar hakkında yeter derecede bilgi edinildiği hususu da kanıtlanmamıştır. (HMK. md. 241/1) Ayrıca, delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez.

(HMK. md. 196/1) Açıklanan bu durum karşısında; davalı-davacı kadının delil listesinde yer alan ve dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmeyen tanıkları G. Y., İ. Y., S.Y. ve N. A. ile davacı-davalı kocanın delil listesinde yer alan ve de kadın tarafından dinlenilmeleri istenen tanıklar C. G. ve M. C. Ö.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 245. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun çağrılıp dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.