Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14216 K.2014/24278

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; reddedilen boşanma ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın bayram ziyareti için ailesinin yanına giden davacı kadının ardından ona ait eşyaları getirip kadının baba evine bıraktığı ve bayramdan sonra yeni bir ev kiralayacağını ve gelip eşyalarıyla kadını alacağını söylemesine rağmen, bir daha arayıp sormadığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacının reddedilen ziynet eşyası alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı koca, ziynet talebine karşı cevabında, düğünde kadına takılan iki kalın bilezik, bir set takımı, iki yüzük, bir künye ve bir tek taş yüzüğü bozdurup kredi kartı borcunu ve düğün borçlarını ödediğini beyan etmiştir. Bu hale göre, kadının rızası ile bozdurulmak ve tekrar iade edilmemek üzere ziynet eşyalarının kocaya verildiğine dair herhangi bir delil bulunmadığına göre, dava dilekçesi, davalının beyanı ve bilirkişi raporu dikkate alınarak bu ziynetler yönünden davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.