Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14299 K.2014/25471

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından hükmün tamamı yönünden, davacı (kadın) tarafından ise; katılma yoluyla tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı ile ziynetlerin reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Mahkemece kabulüne karar verilen ziynet eşyalarının yanında, davacı kadına düğünde kendi ailesi tarafından takılan iki adet fantezi bileziğin de davalı kocada kaldığı ve iade edilmediği ispatlandığı halde, gerekçe belirtilmeksizin bu ziynetlerin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece, davalı kocanın eşine hakaret ettiği, ilgisiz davrandığı ve “ispatlanamasa da kadının, kayınpederinin kendisine uygunsuz davranışlarda bulunduğunu iddia ettiği” gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tanıkların ifadesinde geçen hakaret olayından sonra evlilik birliğinin uzunca bir süre devam ettiği, dolayısıyla davacı kadının, kocanın bu davranışını affettiği, en azından hoşgörü ile karşılamış sayılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle boşanma kararı verilemez. Davalı kocaya kusur olarak yüklenen babasının davacı kadına uygunsuz davranışları mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ispatlanamamıştır. Tanıkların diğer konulara ilişkin anlatımları ise Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlardan ibarettir.

Bu itibarla boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya kaıar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.