KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/14331 E., 2014/14994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Germencik Asliye Hukuk (Aile ) Mahkemesi
- Tarihi
- 02.01.2013
- Numarası
- Esas no:2010/292 Karar no:2013/1
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, birleştirilen nafaka davası sebebiyle diğer taraf yararına takdir edilen tedbir nafakası ve miktarı yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise nafakanın başlangıç tarihi ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle birleştirilen nafaka davasının açıldığı tarihten geçerli olmak üzere kadın yararına takdir edilen tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar geçerli olacağının tabii bulunmasına, davalı-davacı (koca)'nın birleştirilen nafaka davasının kabulü ile bu davanın davacısı (kadın) yararına hükmedilen tedbir nafakasına ve bunun miktarına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, davacı-davalı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebinin kabulü gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı-davalı (kadın)'ın diğer yöne ilişkin temyiz itirazına gelince;
Boşanma davasında verilen karar, davalı (kadın)'ın temyizi üzerine, "Türk Medeni Kanunun 169. maddesi gereğince kadın yararına dava tarihinden itibaren uygun miktarda tedbir nafakası tayini gerekirken, bu hususun nazara alınmamasının doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereğince hüküm tesis edilmesi zorunludur. Öyleyse boşanma davasının açıldığı 17.03.2008 tarihinden geçerli olmak üzere, davacı-davalı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakası (TMK md. 169) takdir ve tayin edilmesi gerekirken, bu hususta hüküm kurulmamış olması doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/14331, K. 2014/14994, 30 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama