Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14369 K.2014/14887

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; davacı (koca)'nın 27.02.2012 tarihinde Trabzon Aile Mahkemesinin 2012/463 esas, 2012/548 karar sayılı dosyası ile boşanma davası açtığı 23.07.2012 tarihinde taraflara kusur olarak atfedilen olayların meydana geldiği, ancak davacı (koca)'nın ilk açtığı boşanma davasından 24.07.2012 tarihinde feragat ettiği ve bir süre birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Davacı (koca)'nın vaki feragati nedeniyle, bu kusurların affedildiğinin, en azından hoşgörüyle karşılandığının kabulü, gerekir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan davranışlar feragat tarihinden sonra açılan işbu boşanma davasında davalı kadına kusur olarak yüklenemez. Davalı kadının başka bir kusuru da kanıtlanamamıştır. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.