Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14404 K.2014/25502

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece, “davacı ağır kusurlu” sayılarak dava reddedilmiştir. Evlilik birliği ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış ise, ağır kusurlu eş de dava açabilir. Bu halde davalının açılan davaya itiraz hakkı mevcuttur. Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir (TMK.md.166/2).

Evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca davacının ağır kusurlu tutum ve davranışlarıyla ulaşıldığı toplanan delillerle gerçekleşmiş ise de; davalının da sürekli olarak “istemeden evlendiğini, ağabeylerinin zoruyla bu evliliğin gerçekleştiğini” söylediği, kocasının yüzüne bakmadığı, onunla aynı ortamda bulunmaktan kaçındığı, ayrı yattığı anlaşılmaktadır. Bu halde, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı da az da olsa kusurludur.

Davalı, açılan davaya itiraz etmemiştir. Tarafların ortak çocukları da bulunmamaktadır. Evlilik birliğinin devamında davalı bakımından da korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmektedir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmamıştır.