Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14450 K.2014/25522

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, velayete ilişkin düzenleme ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların terk (TMK.md.164) sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir. Bu durumda davalının, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla eşini terk ettiği ve usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmediği kabul edilmiş demektir. Boşanmaya bu sebeple karar verildiğine göre, davalı tamamen kusurludur.

Davalı çalışmıyor olsa bile, emeğiyle evlilik birliğinin giderlerine sağladığı katkı ( TMK.md.186/3) ve eşine yardımcı olma yükümlülüğü (TMK.md.185/3), koca bakımından ekonomik yarar teşkil eder. Davacı, kusuru ile sebep olmadığı boşanma yüzünden mevcut bu menfaatlerini kaybetmiştir. O halde, davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince uygun miktarda maddi tazminat tayin ve takdir edilmelidir.

Bu husus nazara alınmadan yasal olmayan gerekçe ile davacının maddi tazminat talebinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.