Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14452 K.2014/15007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın, kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gerekir (TMK md. 174/2). Mahkemece, bozmaya uyularak tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Uyulan bozma kararında “davalının eşi ve çocuğunun günlük yaşamına müdahale edip baskıcı davranması” boşanma sebebi kabul edilmiştir.

Bu olayların, davacının kişilik haklarını zedeleyen bir yönü yoktur. Salt boşanmış olmak ve bunun yarattığı üzüntü manevi tazminat için yeterli değildir. Bu sebeple manevi tazminatı gerektiren sebepler davada gerçekleşmemiştir. İsteğin reddi gerekirken davacı yararına manevi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.

Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun manevi tazminatla ilgili bozma kararına sonucu bakımından katılıyor, ancak gerekçesine iştirak etmiyorum.