Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14527 K.2014/24942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, hükmün kusura ilişkin gerekçesi yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; “davalı (koca)'nın eşine karşı ilgisiz davrandığı ve cinsellikten uzak durduğu, buna karşılık davacı (kadın)'ın da cinsel birliktelikten kaçındığı, birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşinin ailesiyle iyi ilişkiler kurmadığı ve eşini hor gördüğü” gerekçesiyle boşanmaya neden olan olaylarda davacı (kadın)'ın ağır kusurlu olduğu ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiği belirtilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı (koca)'nın eşine ilgisiz davrandığı, "sen anlamazsın, sen giyinmesini ne anlarsın” şeklinde sözlerle eşini aşağıladığı, eşine ve kayınvalidesine karşı fiziksel şiddette bulunduğu, davacı (kadın)'ın da tanık Suna’ya eşini artık sevmediğini ve aşkının bittiğini söylediği, annesiyle birlikte eşine karşı fiziksel şiddette bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen ve evlilik birliğini temelinden sarsan bu olaylara göre tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekmekte olup, verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan davalı (koca)'nın bu yöne ilişen temyiz itirazların reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK m. 438/son).