Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14571 K.2014/22392

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5395 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlerin çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin bulunduğu yerdeki hakim tarafından alınacağının anlaşılmasına göre davacının yetkisizlik kararına yönelik temyiz itirazı yersizdir.

2-Dava, 2828 sayılı Yasa uyarınca alınan koruma kararının kaldırılmasına ilişkindir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Mersin'de çocuk mahkemesi bulunmaktadır.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu durumda koruma kararının kaldırılmasına ilişkin kararın çocuk mahkemesince verilmesi gerektiğinden, mahkemece Mersin Çocuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde Mersin Aile Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir (Hukuk Genel Kurulunun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas 2012/817 karar sayılı kararı).