KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/14820 E., 2014/25713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Çorlu 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 07.01.2014
- Numarası
- Esas no:2013/229 Karar no:2014/14
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava " davacı vekilinin ön inceleme duruşmasında verilen kesin süre içinde delil ve tanık listesini sunmadığı" gerekçesiyle reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.
Davacı vekili, temyiz dilekçesinde delil listesini doğrudan elektronik ortamda UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) üzerinden 29.10.2013 günü verdiklerini bildirmiştir. Dosyadaki Yazı İşleri Müdürünün havalesini ihtiva eden fiziki delil listesinde havale tarihi 31.10.2013'tür. Mahkemece davacı vekiline delilleri bildirmesi için 10.10.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında "iki haftalık" kesin süre verilmiştir. Süre, 24.10.2013 günü sona ermektedir.
Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda (00:00'da) biter (HMK.m.445/4). İleri sürüldüğü gibi, delil listesi davacı vekili tarafından doğrudan elektronik ortamda verilmiş ise, elektronik ortamda evrakın oluşturulma ve kayıt tarihinin bilinmesi, dilekçenin kesin süre içinde verilip verilmediğini tespit bakımından zorunludur.
Bu bakımdan, davacı vekiline ait delil listesinin, mahkemeye UYAP sistemi kullanılarak doğrudan elektronik ortamda gelip gelmediği ve evrakın elektronik ortamda oluşturulma ve mahkemeye elektronik ortamda ulaşma tarihi ile elektronik ortamdaki kayıt tarihinin UYAP sistemi üzerinden kontrol edilmesi, süresinde verildiğinin tespiti halinde davacı vekilinin 07.01.2014 tarihli oturumdaki beyanının delil bildirmekten vazgeçme niteliğinde olmadığı da gözetilerek, gösterilen davacı tanıklarının usulünce çağrılıp dinlenmesi ve hasıl olacak neticesine göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/14820, K. 2014/25713, 15 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama