Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15094 K.2014/26032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, tazminat miktarları ve reddedilen ziynet alacağı yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve kendi reddedilen nafaka talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosyaya davacı tarafından "delil” olarak sunulan düğün ve takı törenini gösteren ”CD" üzerinde bilirkişi tarafından yapılan incelemede gelin ve damada toplam 69 çeyrek, 13 bilezik, 2 hasır kelepçe bilezik ve 3 adet burma bilezik takıldığının tespit edildiği belirtilmiştir. Düğünde takılan ziynet eşyası ve takı paraları eşler arasında, aksine bir anlaşma veya bu konuda yerel bir adet bulunmadıkça hangi eşe takılırsa takılsın eşlerden kadına ait sayılır.

Bu fiili karinenin aksini iddia eden bunu kanıtlamalıdır. Davalı koca bu karinenin aksini ispat edememiştir. Davacı tanık beyanlarına göre de; davacı kadının eşyaları teslim edilirken sadece davacı tarafın taktığı 7 bilezik ve 7 çeyrek altın tutanakla teslim edilmiştir.

O halde; davacı kadına teslim edilenlerin dışında kalan ve bilirkişi raporuyla varlığı tespit edilen ziynet alacağının da kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile sadece 2 adet çeyrek altının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.