Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15193 K.2014/25378

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı kocanın kusurlu olduğu ve tarafların aralarında davalıdan kaynaklanan boşanmalarını gerektirir ciddi bir neden bulunmadığı, davacı tanıklarının davalının kıskanç olduğunu iddia etmelerine karşılık kıskançlığın neden kaynaklandığının net bir şekilde açıklamaktan kaçındıkları gerekçesiyle kocanın davasının reddine karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın bir başka kadınla ilişki yaşayarak sadakatsiz davranışlarda bulunduğu ve eşine hakaret ettiği kusurları yanında davalı kadının da davacı eşini başkalarının yanında küçümsediği ve kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı koca dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre Türk Medeni Kanununun 166/2 madde koşullarının oluştuğunun dikkate alınarak davacı kocanın davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.