Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15213 K.2015/6865

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat, nafaka, reddedilen manevi tazminat isteği yönünden; davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.04.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğunun anlaşılmış bulunmasına göre davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yoksulluk nafakası, boşanma hükmünün kesinleşmesi halinde ödenebilir hale gelir. Bu bakımdan davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının başlangıç tarihinin karar tarihi olarak belirlenmesi doğru olmadığı gibi, boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminatların boşanma hükmünün kesinleşmesi ile istenebilir hale geleceği ve faiz talebi varsa, faizin de bu tarihten itibaren başlatılması gerekirken, davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminata talep tarihi olan 14.12.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.md.438/7).