Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1537 K.2014/18174

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından tazminatlar ve nafakaların miktarları ile vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı S.. Ç.. vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı S.. Ç.. vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; tarafların her ikisinin de çalıştıkları, düzenli ve sürekli gelirlerinin bulunduğu, mali durumlarının ve güçlerinin yaklaşık aynı seviyede olduğu, bu durumda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davacı-karşı davalı (kadın) lehine oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı-karşı davalı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-karşı davalı (kadın)'ın boşanma davası kabul edilip, davalı-karşı davacı (koca)'nın boşanma davası reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı (kadın) yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca iki ayrı maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.