Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15402 K.2014/25837

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı kocanın, tarafların ortak tanığı C.. K..’ı arayarak “eşinin geçmişte flört ettiği kişiyi unutamadığını, zaten düzgün bir kadın olmadığını, her şeyin bittiğini, eve dönerse eşine daha çok eziyet edeceğini, boşanma davası süresince de kendisinden izinsiz dışarı çıkamayacağını, çıkarsa ve yanında birini görürse onu öldüreceğini, hapis yatmaktan korkmadığını” beyan ettiği; davalı kadına kusur olarak yüklenebilecek bir davranışın ispatlanamadığı, davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.