Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15511 K.2014/23518

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Yabancı devlet makamlarınca hazırlanan resmi belgelerin, Türkiye'de bu vasfı taşıması, belgenin verildiği devletin yetkili makamı veya ilgili Türk konsolosluk makamı tarafından onaylanmasına bağlıdır. Türkiye'nin taraf olduğu milletlerarası sözleşmelerin yabancı resmi belgelerin tasdiki ile ilgili hükümleri saklıdır (HMK. m. 224).

Tanınması talep edilen yabancı mahkeme kararı, verildiği devletin yetkili makamının veya o yerdeki Türk konsolosluk makamının onayını taşımamaktadır. Belgede 5 Ekim 1961 tarihli “Yabancı Resmi Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılmasına İlişkin Lahey Sözleşmesi” hükümleri uyarınca apostil (tasdik şerhi) de mevcut değildir.

Tanınması istenen yabancı mahkeme kararının dosyaya sunulan örneğinin “kararın aslı” olduğu, bizzat belge veya buna ekli kağıt üzerinde “apostil” mevcutsa kabul edilir. Apostilin bulunmaması sunulan belgenin güvenilirliğini ortadan kaldırır. Belgede, verildiği devlet makamlarının veya o yerdeki Türk konsolosluk makamının onayı da bulunmadığına göre, bu belgenin Türkiye'de “resmi belge” vasfını taşıdığı kabul edilemez.

Bu bakımdan, davacıdan, ya “apostili” ihtiva eden belge istenmeli veya verildiği devletin yetkili makamlarının veya o yerdeki Türk konsolosluk makamının onayını taşıyan yabancı ilam istenmeli, bu usulü eksiklik giderildikten sonra işin esası incelenmelidir. Bu husus nazara alınmadan yabancı mahkeme kararının onaysız örneklerinin esas alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır.