Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15579 K.2014/26659

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ile maddi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise; her iki davanın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, kanuni şekillere (TMK md.164) uygun surette vaki ihtara, davacı-karşı davalının uymamakta haklı görülmesine göre davalı-karşı davacı (koca)'nın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemece davalı-karşı davacı (koca)'ya kusur olarak yüklenen davranışların yanında, davalı-karşı davacı (koca)'nın son olayda eşine küfür ederek evden kovduğu ve şiddete yönelik davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar davacı-karşı davalı (kadın)'ın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup, manevi tazminatı gerektirir. Öyleyse boşanmada kusuru bulunmayan kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK.m. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.