Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15671 K.2014/26640

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, ziynet ve takı alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı (kadın), karşı dava dilekçesinde düğünde takılan ziynet eşyalarının ve takı alacağının (koca) tarafından rızası dışında düğün borçları nedeniyle bozdurulduğunu belirterek, bunların aynen iadesi, mümkün olmadığı taktirde bedeline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı (koca) cevabında; ziynetlerin ve takı alacağının kadının rızası ile bozdurulduğunu, düğün sırasında yapılan masraflar için kullanıldığını savunmuştur.

Davacı-karşı davalı (koca) bu cevabıyla ziynetlerle ve takı alacağı ile ilgili ispat yükünü üzerine almıştır. Koca, ziynetlerin ve takı alacağının kadın tarafından iade edilmemek üzere verilip, kadının rızası ile düğün borçları için bozdurulduğunu kanıtlayamamıştır. Bu durumda; kadının ziynet eşyalarına ve takı alacağına ilişkin davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Somut olayda Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince ispat yükü ziynet eşyalarını talep eden davalı-davacı kadındadır. Ziynet eşyaları nitelikleri itibariyle rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen cinstendir. Bu sebeple ziynetlerin kadında bulunduğu karine olarak kabul edilir. Olağanın aksini iddia eden, bunu ispatla mükelleftir. Davalı-davacı (kadın) kendisine ait ziynet eşyalarının rızası dışında ve iade şartıyla elinden alınıp bozdurulduğunu ispat edememiştir. Kurulan ret hükmü sonucu itibariyle doğrudur. Hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.