Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15696 K.2014/17184

MAHKEMESİ İstanbul Anadolu 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2014

NUMARASI

Esas no:2014/29 Karar no:2014/243

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; lehine hükmedilen nafakaların miktarı ile reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın) boşanma ve nafaka talepli davayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yürürlüğe girmesinden önce 27.12.2010 tarihinde açmıştır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte bulunduğu dönemde açılan davalarda tahkikatın sonuna kadar boşanmanın fer'isi niteliğinde olan tazminatların (TMK md. 174/1-2) her zaman talep edilmesi mümkündür.

25.03.2013 tarihli Yargıtay bozma ilamı usule ilişkin olup davanın yenilenmesinden sonra davacıya tebligat yapılamadığından yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğu tespit edildiğine göre, bozma sonrası yapılan tahkikat sırasında davacının 25.03.2014 tarihli dilekçesiyle talep etmiş olduğu tazminatlar (TMK md. 174/1-2) davanın açılış tarihi itibariyle davanın genişletilmesi niteliğinde bulunmamaktadır.

Mahkemece tespit edilen kusur durumuna göre davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile isteğin reddine karar verilmiş olması doğru değildir.