Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15752 K.2014/26557

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların birbirlerine fiziksel şiddet uyguladıkları, birbirlerini tehdit ettikleri, bu eylemlerinden dolayı haklarında mahkumiyet kararı verildiği, davacı kocanın güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha ağır kusurludur.

Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değilse de, az kusurlu olan davalı kadının boşanma davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğundan verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md.438/son) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kocanın yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.