Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15785 K.2014/26230

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı (kadın) tamamen kusurlu kabul edilerek davalı-karşı davacı (koca)'nın boşanma davasının kabulü ile, tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalının, kendisini, oğlunun düğününe götürmekten kaçınan eşine darılarak Türkiye'ye döndüğü; kadına kusur olarak yüklenebilecek başkaca bir davranışın varlığının ise kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Fiili ayrılık tek başına Türk Medeni Kanununun 166. maddesine dayalı boşanma nedeni olamaz. Davalı-karşı davacı (koca)'nın, terk hukuki nedenine dayalı bir davası da bulunmamaktadır. Bu durumda koca tarafından açılan karşı boşanma davasının da reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile kabulü doğru bulunmamıştır.