KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/15871 E., 2014/17455 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Ankara 5. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 28.02.2013
- Numarası
- Esas no:2011/457 Karar no:2013/294
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.05.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı C.. K.. vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı M.. K.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı (kadın)'ın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, davacı-karşı davalı (koca)'nın davasının kabulü ile boşanmaya, davalı-karşı davacı (kadın)'ın karşılık boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; davalı-karşı davacı (kadın)'ın kusurlu davranışları yanında, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı-karşı davalı (koca)'nın da; eşine ve eşinin ilk evliliğinden olma çocuğuna bakmadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini evden kovduğu, eve almadığı ve ortak konutun kapı kilidini değiştirdiği anlaşılmaktadır.
Bu halde taraflar arasında davacı-karşı davalı (koca)'dan kaynaklanan bir kısım davranışlar nedeniyle de ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı (kadın) da dava açmakta haklıdır.
Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından açılan karşılık davanın da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/15871, K. 2014/17455, 15 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama