Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15912 K.2014/26202

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi ile müşterek çocukla kurulan kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi ile müşterek çocuk yararına verilen nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir. Ayrı şehirlerde yaşayan davalı baba ile velayeti anneye verilen müşterek çocuk 04.04.2013 doğumlu T..

T.. arasında "Dini bayramların ikinci günü sabah saat 09:00'dan akşam saat 19:00'a kadar, Temmuz ayının 15. günü saat 12:00'den 30. günü saat 12:00'ye kadar" kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine engel olacak niteliktedir. O halde baba ile küçük arasında daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).