Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16070 K.2014/17497

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; nafakalar ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıyla konut ve ev eşyasından yararlanmaya ilişkin önlemleri alır (TMK md. 197/2). Davalı-davacı (kadın) tarafından münhasıran tedbir nafakası istemine ilişkin dava açılmış ve kocanın boşanma davası ile birleştirilmiştir.

Birleşen davada kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır, bu nedenle yoksulluk nafakasına yönelik hüküm kurulamaz. Kadının birleşen tedbir nafakası davası mahkemece kabul edilerek tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; toplanan delillerden, kadının ayrı yaşamakta haklı bir sebebe dayanmadığı ve kocadan kaynaklanan herhangi bir kusurlu davranışın kanıtlanmadığı, aksine davalı-davacı (kadın)'ın tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu sebeple davalı-davacı (kadın) ayrı yaşamakta haklı olmayıp tamamen kusurludur. Tedbir nafakasına yönelik davasının reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.

2-Davalı-davacı (kadın), kocanın boşanma davası içerisinde Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş ise de; mahkemece boşanma davasında bu talep hakkında olumlu olumsuz hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.