Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16163 K.2015/375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından da; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6, 6100 s.HMK.md.190/1). Davacı, dava konusu ziynetlerinin, evliliğin başında borçları sebebiyle koca tarafından alınıp bozdurulduğunu iddia etmiş, davalı ise bu iddianın doğru olmadığını, davacının giderken beraberinde götürdüğünü savunmuştur. Davacı tanıkları, iddia edilen vakıayla ilgili bir beyanda bulunmamışlardır.

Dosyada iddiayı kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olmasıdır. Diğer bir ifade ile bunların davalının zilyetliğine terk edilmiş olması olağana ters düşer. Öte yandan söz konusu eşya, rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen nev’idendir. Bu bakımdan, davacı olağanüstü şartlarda evden ayrılmadıkça bu türden eşyaları götürmesi her zaman mümkündür.

Bu olgulara aykırı olarak varsayımdan hareketle ziynetlerin koca tarafından bozdurulmuş olabileceği gerekçesiyle kabul kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.