Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16408 K.2015/112

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet eşyası alacağına ilişkin davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı (kadın), dava dilekçesinde dava konusu ettiği ziynet eşyası alacağına ilişkin talebini 28.01.2014 tarihinde ıslah etmiş ve ıslah dilekçesiyle faiz talebinde de bulunmuştur. Davacının başlangıçta faiz talebinde bulunmaması sebebiyle ıslah dilekçesinde yer alan faiz isteği, ıslahla arttırılan kısım için ve ıslah tarihinden itibaren geçerlidir. Hal böyleyken hüküm altına alınan miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne varki kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına da lüzum yoktur. O halde kararın bu bölümünün düzeltilerek onanması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesine uygun düşer.