Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16451 K.2014/18491

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, nafaka miktarı ve mal rejimine yönelik talep hakkında karar verilmemesi yönünden, davalı (koca) tarafından ise; nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının mal rejiminin tasfiyesine yönelik talebi hakkında usulüne uygun şekilde harcı yatırılarak açılmış bir davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillere göre mahkemenin kabulünde de olduğu gibi davalı kocanın eşini evden kovduğu ve eşine sürekli hakaret edip aşağıladığı ve boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalıdan kaynaklanan bu eylemler davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığına göre, davacı lehine uygun bir manevi tazminata (TMK.md.174/2) hükmedilmesi gerekirken isteğin reddi doğru olmamıştır.