Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16675 K.2015/6076

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tamamına yönelik olarak, davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, kendi tazminat talebinin ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların daha önce açılan boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden başlayarak üç yıl geçmiş ve bu süre zarfında ortak hayatın yeniden kurulamamış olması sebebiyle Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi çerçevesinde boşanmalarına karar verilmiş bulunmasına göre davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları ve davacının itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.