Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16692 K.2015/3957

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, yoksulluk nafakası ile ilgili hüküm kurulmaması ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı (koca) ve ailesinin, davalı-davacıya şiddet uygulamasından sonra tarafların ayrı bir eve taşınarak yedi yıl daha evlilik birliğini sürdürdüklerinin, şiddet olayının affedildiğinin, bu nedenle boşanma sebebi sayılamayacağının, her iki tarafın da yükümlülüklerini yerine getirmediği için evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu olduğunun,

davalı-davacı tarafın yoksulluk nafakası talebinin mevcut olmadığının ve mahkemece müşterek çocuk için hükmedilen 300 TL iştirak nafakasının dava tarihinden kesinleşme tarihine kadar tedbir nafakası; kesinleşmeden sonra ise iştirak nafakası olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,