KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/1694 E., 2014/9929 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 18.Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 20.08.2013
- Numarası
- Esas no:2013/687 Karar no:2013/487
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, Kanada Mahkemesince verilen boşanma kararının tanınması istemine ilişkindir. Yabancı devlet makamlarınca hazırlanan resmi belgelerin Türkiye’de bu vasfı taşıması, belgenin verildiği devletin yetkili makamı veya ilgili Türk konsolosluk makamı tarafından onaylanmasına bağlıdır. Türkiye'nin taraf olduğu milletlerarası sözleşmelerin yabancı resmi belgelerin tasdiki ile ilgili hükümleri saklıdır. (HMK. m.224)
Tanınması istenilen kararın verildiği Kanada Devleti 5 Ekim l961 tarihli "Yabancı Resmi Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılmasına İlişkin Lahey Sözleşmesi"ne taraf değildir. Anılan sözleşmenin 1.maddesinde, apostil şerhinin akit devletlerden birinin ülkesinde düzenlenmiş olup da diğer bir akit devletin ülkesinde kullanılacak resmi belgelere uygulanacağı öngörülmektedir.
Sözleşmeye taraf olmayan Kanada mahkemelerince verilmiş boşanma ilamının tanınmasında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 224. maddesinin dikkate alınması gerekmektedir. Bu maddeye göre; yabancı devlet makamlarınca hazırlanan resmi belgelerin, Türkiye'de bu vasfı taşıması, belgenin verildiği devletin yetkili makamı veya ilgili Türk konsolosluk makamı tarafından onaylanmasına bağlıdır.
Davacı, dava dilekçesi ekinde kararın kesinleştiğini de gösteren aslını ve onaylı tercümesini ve Toronto Başkonsolosluğu onayını taşıyan belgeyi ibraz etmiştir. O halde davacının "yabancı mahkeme kararının tanınması” isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/1694, K. 2014/9929, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama