Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16952 K.2014/17579

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafaka miktarı ile manevi tazminatın reddi yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kadının davası ve fer'ileri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenın de kabulünde olduğu üzere, davalı-davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini aşağıladığı kadının ortak konuta girmesine izin vermeyerek komşuda kalmasına sebep olduğu, davalı-davacı kadının ise sık sık ortak konutu terk ettiği anlaşılmaktadır. Davalı-davacı, kocanın belirlenen kusurları; aynı zamanda davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. madesi koşulları oluştuğunun anlaşılmasına göre kadın yararına uygun bir manevi tazminat verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.