Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17007 K.2015/12062

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, reddedilen boşanma davası ile erkek tarafından açılan eşya iadesine ilişkin karşı davanın kısmen kabulü yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kendisi tarafından açılan karşı boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.04.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama ve tahkikat sonunda, tarafların karşılıklı olarak açtıkları boşanma davalarının her ikisi de reddedilmiş , buna gerekçe olarak da; davalı-karşı davacı erkeğin tamamen kusurlu bulunduğu, hiç kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeyeceği, davacı-karşı davalı kadının ise yargılama sırasında eşine gönderdiği birçok mesajda boşanmak istemediğini belirtmesi nedeniyle eşini affetmesi gösterilmiştir.

Davacı-karşı davalı kadının, mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen davranışların gerçekleşmesinden sonra, eşine gönderdiği mesajlar, sergilediği davranışlar ile eşinin kusurlu davranışlarını affettiği mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, hükmün gerekçesinde davalı-karşı davacı erkeğe kusur yüklenmesi doğru bulunmamıştır.

Her iki tarafın boşanma davalarının reddine karar verilmesi doğru ise de; mahkemenin kusur belirlemesi yerinde görülmediğinden, hükmün erkeğin boşanma davasına yönelik kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş (HUMK.md.438 son), yapılan yargılama, toplanan deliller, kanuni gerektirici nedenler ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların diğer temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.