Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17020 K.2015/2082

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın, davacı-davalı (kadın)'ın nafakanın artırılması davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı-davacı kocanın kendi birleştirilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı (koca) "aynı'' boşanma davasında iki ayrı sebeple (TMK. md.165 ve 166/1) boşanma isteminde bulunmuştur. Yerel mahkeme genel boşanma sebebine (TMK. md. 166/1) dayalı olarak hüküm kurmayı tercih ederek özel boşanma sebebine (TMK. md. l65) dayalı istem hakkında bir karar vermemiştir.

Davalı-davacı (koca)'nın Türk Medeni Kanununun 165. maddesindeki akıl hastalığına dayalı olarak açtığı boşanma davası hakkında hüküm fıkrasında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.