KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/17180 E., 2015/1887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tarafların müşterek çocuğu 2009 doğumlu ... velayeti anneye bırakılmıştır. Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı"dır (... ...Hakları Sözleşmesi m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin ... Sözleşmesi m. 11; TMK m. 339/1, 343/1, 346/1. Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve sosyal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir.
Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Dava öncesinde ve dava sırasında küçüğün baba yanında kaldığı, annenin çocuğa ilgisiz olduğu ve mahkemece de bu hususun davalı anneye kusur olarak yüklendiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece uzman aracılığı ile yapılan incelemeler sırasında annenin çalışmadığı, Ağrı ilinde annesi, üvey babası ve üç üvey kardeşi ile birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda babanın çocuğa daha uygun sosyal, ekonomik ve kültürel koşulları sağladığı ve velayetin babaya verilmesinin çocuğun yararına olduğu anlaşılmaktadır.
Öyleyse tarafların müşterek çocuğu ... velayetenin davacı babaya verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/17180, K. 2015/1887, 16 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama