Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17220 K.2015/3032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat isteği, velayet ve alacak talebi ile ilgili olarak verilen karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (koca) birleşen boşanma davasında, boşanma ve fer'i istekler yanında evlilik birliği içerisinde edinilen ziynet eşyalarının 1/2 bedeli olan 40.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Mahkemece birleşen davada bu taleple ilgili olarak davalı-davacı (koca)'nın usulüne uygun olarak harcı yatırılarak açılan alacak veya tazminat davası olmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Başvuru harcı dava dilekçesindeki bütün istekleri kapsar.

Mahkemece davalı-davacı (koca)'nın alacak talebine ilişkin isteğinin nispi harca tabi olması nedeniyle davalı-davacı (koca)'ya, bu alacak talebi yönünden nispi peşin harcı yatırması için süre verilmesi (Harçlar Kanunu md. 30-32), nispi harcı yatırması halinde yargılamaya devam edilerek, bu konuda taraf delillerinin toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi, yatırmaması halinde ise Harçlar Kanunu 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.