Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17227 K.2015/2301

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, nafaka ve tazminat miktarları ile ziynet alacağı davası ile ilgili verilen karar yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise her iki boşanma davası ve fer'ileri ile, ziynet alacağına ilişkin yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davacı-karşı davalı (kadın)'ın ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemece davalı-davacı (koca)'ya kusur olarak yüklenen davranışlar yanında, yine mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı-karşı davalı (kadın)’ın da eşini sevmediğini, başkasını sevdiğini söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı (koca) da dava açmakta haklı olup, kocanın davasının da (TMK.md.166/2) kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-karşı davalı (kadın)’ın ziynet alacağı talebi hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre, bu dava yönünden yapılan masrafların davalı-karşı davacı (koca)’dan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.