Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17263 K.2015/2306

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı-davacı (kadın) tarafından, her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı (kadın)'ın eşine hakaret ve beddua ettiği, davacı-davalı (koca)'nın da eşinin bağımsız konut isteğine duyarsız kaldığı, eşini tayin olduğu yere götürmeyerek ailesiyle oturttuğu ve eşinin maddi ihtiyaçlarını karşılamadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı (kadın) da boşanma davası açmakla haklı olup, davalı-davacının da boşanma davasının kabulü gerekirken, yazılı şeklide reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-davacı (kadın) ayrı yaşamakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı tedbir nafakası davasının da kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.