Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17402 K.2015/2238

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından , kusur belirlemesi ve kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının mahkemece belirlenen kusurlu davranışlarına karşılık, davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, cinsel birlikteliği gerçekleştiremediği, eşine hakaret ettiği ve ailesinin evlilik birliğine yönelik müdahalesine seyirci kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyle olduğu halde, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilip bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ( TMK m. 174/1) ve manevi tazminat ( TMK m. 174/2 ) taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.