Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17647 K.2015/2259

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, tazminatlar ile velayeti tarafına verilen müşterek çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, kendi tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun tamamen davalı-karşı davacı (koca)'da olduğu, davalı-karşı davacı (koca)'nın, eşinin kusurlu davranışlarını affettiği belirlenerek, kocanın karşı davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı (kadın)’ın eşine ve eşinin babasına hakaret ettiği, Türkiye'ye geldiğinde "senden boşanmaya geldim" dediği anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı (koca)'nın, eşinin kusurlu davranışlarını affettiği hususu kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre, koca da dava açmakta haklıdır. Öyleyse kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.