Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17667 K.2014/18805

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından, kadının boşanma davasının kabulü yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat istekleri ile ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı (kadın)'ın boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı (koca)'ya göre daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, evin kilidini değiştiren, kayınpederinin üzerine yürüyüp ona hitaben "kızını pazarlıyorsun p....., seni ben öldüreceğim" şeklinde sözlerle hakaret ve tehdit eden davacı-davalı (koca)'nın, eşine hakaret edip ailesinin müdahalesine sessiz kalan davalı-davacı (kadın)'a oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, davalı-davacı (kadın)'ın ağır kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ile bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı (kadın)'ın maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat isteğinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.