Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17676 K.2014/21352

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı kadının, davacı koca ile kayınpederine hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kocanın ise davalı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davacı koca, davalı kadına göre daha ağır kusurludur.

Ne var ki davalı kadının boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı kadın ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığından, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı koca dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.