Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1778 K.2014/2883

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Evlilik birliğine ilişkin yükümlülüklerden biri olan " sadakat yükümlülüğü" (TMK.md.185/3) boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar devam eder.

Mahkemece davalı-davacı koca ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanma davalarının ayrı ayrı kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşine sürekli şiddet uygulayıp hakaret etmesine, birlik görevlerini ihmal etmesine karşılık, davacı-davalı kadının da, eşinin psikolojik rahatsızlığı sırasında onunla ilgilenmeyip müşterek evi terk ettiği, sadakatsiz davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur.

Durum böyle iken davalı-davacı kocanın ağır kusurlu kabulü doğru değil ise de tarafların eşit derecede kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup davalı-davacı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile davacı-davalı kadının boşanma davasına ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle (HUMK. md. 438/son) onanmasına karar verilmiş, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmedilemez. Durum böyle iken eşit kusurlu davacı-davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.