Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18087 K.2015/2404

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın eş tarafından; tazminatlar ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden, davalı erkek eş tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadın eşin tüm, davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın eş, 25.01.2013 tarihli dava dilekçesinde ziynetlerle ilgili olarak 5.000 TL alacak talep etmiş, faiz talebinde bulunmamış, 04.04.2014 tarihinde ise bu miktarı ıslah ederek 18.195 TL'ye çıkarmış, dava dilekçesiyle istediği 5.000 TL ziynet alacağına dava tarihinden geriye kalan kısım için ise ıslah tarihinden faiz talep etmiş, mahkemece bu talebin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 5.000 TL alacak için dava tarihinden itibaren, kısmen kabul edilen 6.980 TL bedel yönünden ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.

Davacı kadın eş dava dilekçesinde, her ne kadar fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu beyan etmiş ise de; talep ettiği 5.000 TL'lik kısım için faiz talebi bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, sadece ıslahtan sonra kabul edilen 6.980 TL ziynet alacağına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan 5.000 TL bedele dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru bulunmamıştır.

Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK.m.438/7).