Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18096 K.2014/25651

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Davacının temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı, sosyal-ekonomik durum araştırması sonucuna göre, herhangi bir işi ve geliri ile malvarlığının bulunmadığı, "ihtiyaç sahibi olduğu" tespit edilmiş olduğundan ve adli yardım talebi, açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığından kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK.m.336/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdinnde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, adli yardımdan yararlanan davacı haksız çıktığından temyiz harç ve giderlerinin kararın kesinleşmesinden sonra davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekmiştir.