Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18111 K.2014/24543

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacılar tarafından, kişisel ilişki süresinin az olması yönünden; davalı tarafından da ikinci bilirkişi için yapılan masraf ve kurulacak kişisel ilişkinin fazla olması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, ikinci kez yaptırılan bilirkişi incelemesi yönünden takdir edilen 150 TL. ücretin davalı N.. B.. tarafından dosyasına yatırıldığı halde, bu bilirkişi ücretinin yeniden davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md.438/7).

2-Tarafların kişisel ilişki sürelerine yönelik temyizlerinin incelenmesine gelince;

Davacı dede ve babaanne ile torunları Rana arasında her yıl 1 Temmuz-31 Temmuz arasında kurulan kişisel ilişki, dede ve babaanne ile torun arasındaki sevginin ve iletişimin kurulmasına yeterli olmadığı gibi, küçüğün de uzun süre annesinden ayrı kalması da onun üstün yararına uygun düşmemektedir.

Davacılar dede ve babaanne ile torun arasında düzenlenecek kişisel ilişkinin, davacılar açısından torun sevgisinin tadılması ve özlem giderilmesi, küçük açısından da bir sevgi ortamında büyümesi ve gelişmesini sağlayacağı gibi hısımlık bağlarının da kuvvetlenmesini sağlayacaktır. Yine, düzenlenecek kişisel ilişkinin küçüğün eğitim ve öğrenimini engellememesi gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, küçüğün üstün yararları da dikkate alınarak, tarafların ayrı şehirlerde oturdukları da gözetilerek, daha uygun kişisel ilişki kurulması gerekmektedir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

03.12.2014 (Çrş.)